Ben je bang dat jouw kind crimineel wordt? Je bent niet de enige ouder die zich daar zorgen over maakt. In 2024 werden ruim 15.000 minderjarigen in Nederland verdacht van een misdrijf. Achter die jongeren staan ouders die zich zorgen maken, niet meer weten wat ze moeten doen en bang zijn dat hun kind steeds verder de verkeerde kant op gaat.
Misschien herken je het. Je puber heeft vrienden waar je je zorgen over maakt. Er verdwijnt geld uit huis. Je kind liegt over waar het is geweest of komt steeds later thuis. Misschien zijn er signalen van drugsgebruik of heeft je kind al contact gehad met de politie.
Je probeert er iets aan te doen, maar niets lijkt te helpen. Je puber trekt zich weinig aan van jouw regels en doet steeds meer zijn eigen zin.
En ondertussen vraag jij je af: hoe heeft het zover kunnen komen? En belangrijker: hoe voorkom ik dat het nog verder uit de hand loopt?
Ruim 15.000 minderjarigen verdacht van een misdrijf
In 2024 werden in Nederland ruim 15.000 minderjarigen door de politie geregistreerd als verdachte van een misdrijf.
Dat zijn jongeren tussen de 12 en 18 jaar. Jongeren die op school horen te zitten, met vrienden op stap gaan, hun eerste baantje hebben en nadenken over hun toekomst. Maar een deel van hen komt in aanraking met de politie.
Bij die cijfers staan ook ouders. Ouders die thuis merken dat het niet goed gaat. Die al langer zien dat hun kind verandert en bang zijn dat het uiteindelijk helemaal misgaat.
Want wanneer je puber steeds vaker betrokken raakt bij dingen die niet door de beugel kunnen, heeft dat grote gevolgen voor het hele gezin.
Signalen dat je puber de verkeerde kant op gaat
Vaak begint het met kleine veranderingen.
Je kind krijgt andere vrienden. Is vaker weg en vertelt steeds minder over wat het doet. Je vindt die vrienden misschien niet prettig, maar probeert het niet meteen groter te maken dan het is. Pubers trekken nu eenmaal hun eigen plan.
Maar op een gegeven moment gebeuren er dingen die je niet meer kunt afdoen als pubergedrag.
Misschien herken je een of meer van deze signalen:
Je puber liegt regelmatig over waar hij is en met wie.
Er verdwijnen geld of spullen uit huis.
Je kind komt steeds later thuis of soms helemaal niet.
Schoolverzuim neemt toe en je puber spijbelt regelmatig.
Je merkt dat je kind geld heeft waarvan je niet weet waar het vandaan komt.
Er zijn signalen van drugsgebruik of dealen.
Je kind gaat om met vrienden die betrokken zijn bij diefstal, geweld of andere strafbare feiten.
Je hebt het gevoel dat je kind dingen voor je achterhoudt.
Misschien heb je inmiddels ook al via anderen gehoord dat je kind betrokken is bij zaken waar je liever niet aan denkt.
Je probeert te achterhalen wat er speelt, maar krijgt geen duidelijk antwoord. Of je merkt dat je puber liegt.
En dan komt die vraag: is dit nog wel mijn kind? Het kind dat ik heb opgevoed?
Waarom gaat mijn puber de verkeerde kant op?
Veel ouders gaan op zoek naar de oorzaak. Ze vragen zich af wat ze verkeerd hebben gedaan en wat ze anders hadden moeten aanpakken.
Had ik eerder moeten ingrijpen? Had ik strenger moeten zijn? Heb ik te veel toegestaan? Of juist te weinig aandacht gegeven?
Je kunt daar eindeloos over nadenken, maar je schiet er weinig mee op.
Je weet niet precies waarom je kind bepaalde keuzes maakt. Misschien speelt de vriendengroep een grote rol. Misschien zoekt je puber spanning, geld of erkenning. Of misschien is er al langer iets aan de hand waardoor school, thuis en andere afspraken steeds minder belangrijk lijken.
Wat de reden ook is, je hebt nu te maken met de situatie zoals die is. En je wilt weten wat je kunt doen om te voorkomen dat het verder uit de hand loopt.
Bang dat je kind in aanraking komt met de politie?
Als je vermoedt dat je puber betrokken is bij criminaliteit, kunnen de zorgen je behoorlijk in beslag nemen.
Je vraagt je af waar je kind is en met wie het omgaat. Je schrikt als de telefoon gaat en kijkt misschien met spanning naar een onbekend nummer.
Is dat de politie? Is er iets gebeurd? Is dit het telefoontje waar je al zo lang bang voor bent?
En ondertussen moet je gewoon naar je werk, boodschappen doen en aandacht geven aan de rest van je gezin.
Maar op je werk vertel je niet zomaar dat je bang bent dat je kind wordt opgepakt. En op een verjaardag begin je liever niet over het feit dat je puber misschien drugs gebruikt of betrokken is bij criminele activiteiten.
Je houdt je zorgen voor jezelf.
Misschien schaam je je voor wat er gebeurt. Misschien ben je bang dat anderen jouw kind gaan veroordelen. Of dat ze denken dat jij als ouder hebt gefaald.
Daardoor weet vaak bijna niemand wat er bij jullie thuis speelt.
Lees ook de blog “Bang dat de politie voor de deur staat vanwege je kind?’
Wat doet crimineel gedrag van je puber met je gezin?
Wanneer één kind steeds problemen veroorzaakt, gaat daar vaak alle aandacht naartoe.
Misschien krijg je steeds vaker ruzie met je partner. Jullie zijn het niet eens over de aanpak. De een wil strenger optreden, terwijl de ander bang is dat jullie kind dan helemaal niet meer thuiskomt.
Ook de andere kinderen in huis merken wat er gebeurt. Misschien krijgen ze minder aandacht of moeten ze rekening houden met de stemming van hun broer of zus.
Een weekend weg wordt ingewikkeld. Je maakt je zorgen als je puber alleen thuisblijft. En als je kind thuiskomt, vraag je je af of het wel goed zal gaan.
Langzaam draait steeds meer in huis om dat ene kind en het gedrag waarover jullie je zorgen maken.
En dat kan niet eindeloos doorgaan. Jij hebt ook nog een partner, andere kinderen, werk en een eigen leven.
Wat kun je doen als je puber niet naar je luistert?
Waarschijnlijk heb je al veel geprobeerd.
Je hebt gesprekken gevoerd, afspraken gemaakt en regels opgesteld. Je hebt uitgelegd waarom je bepaalde vrienden niet vertrouwt en waarom je niet wilt dat je kind met bepaalde dingen bezig is.
Misschien heb je je puber verboden om met bepaalde vrienden om te gaan. Of heb je gedreigd dat er consequenties komen als het gedrag niet verandert.
Maar je merkt dat je steeds opnieuw dezelfde discussie voert.
Je puber belooft beterschap, maar een paar dagen later gebeurt hetzelfde weer. Of je kind trekt zich helemaal niets meer aan van wat jij zegt.
Dan is de verleiding groot om nog strenger te worden. Nog meer te controleren. Nog vaker te bellen en te vragen waar je kind is.
Maar je kunt niet overal bovenop zitten. Je kunt niet controleren wat je puber buiten de deur doet. En je kunt je kind niet dwingen om andere vrienden te kiezen.
Wat je wel kunt doen, is duidelijk zijn over wat je thuis accepteert.
Grenzen stellen aan je puber met probleemgedrag
Je kunt als ouder niet bepalen welke keuzes je kind maakt. Maar je kunt wel bepalen welke regels er bij jullie thuis gelden.
Je mag bijvoorbeeld duidelijk zijn over:
Welke vrienden wel en niet welkom zijn in huis.
Wat je verwacht over thuiskomen en bereikbaarheid.
Wat je niet accepteert, zoals drugs, gestolen spullen of agressie in huis.
Welke afspraken gelden over geld en spullen.
Wat er gebeurt als je puber zich niet aan afspraken houdt.
Dat klinkt misschien eenvoudig, maar in de praktijk kan het behoorlijk ingewikkeld zijn.
Want wat doe je als je puber zegt dat hij zich nergens iets van aantrekt? Wat als hij boos wordt, de deur uitloopt of dreigt niet meer thuis te komen?
Toch is het belangrijk om vooraf te bedenken waar jouw grenzen liggen. Wat vind je echt niet acceptabel? Wat wil je beschermen in je gezin? En wat ga je doen als je kind zich daar niet aan houdt?
Grenzen stellen betekent niet dat je je kind niet meer wilt zien of dat je de deur zomaar dichtgooit. Het betekent dat je duidelijk maakt wat wel en niet kan.
Ook de rest van het gezin heeft recht op een veilige en prettige thuissituatie.
Wat kun je vandaag al doen als je bang bent dat je kind crimineel wordt?
Probeer in gesprek te blijven met je kind, zonder direct te beschuldigen.
Breng in kaart wat er precies verandert in het gedrag van je puber.
Zoek zelf ondersteuning als je merkt dat je er thuis niet meer uitkomt.
Hulp zoeken als je puber niet wil veranderen
Ja. Je hoeft niet te wachten tot je puber zelf inziet dat er iets moet veranderen.
Misschien wil je kind helemaal niet praten. Misschien vindt het zelf dat er niets aan de hand is. Of zegt het dat jij je overal mee bemoeit.
Maar jij zit wel met de zorgen. Jij merkt wat het gedrag van je puber met je gezin doet. En jij wilt weten hoe je hiermee om kunt gaan.
Daar kun je zelf hulp bij zoeken.
Je hoeft niet eerst te wachten op een politiecontact, een aanhouding of een ander incident voordat je aan de bel trekt.
Juist wanneer je merkt dat je puber steeds verder de verkeerde kant op gaat, is het goed om te kijken wat je nog kunt doen.
Hulp voor ouders van een kind met crimineel gedrag
Misschien herken je veel van wat je in dit artikel hebt gelezen.
Je vertrouwt de vrienden van je kind niet. Je vermoedt dat er meer speelt dan je puber vertelt. Misschien is er al sprake van drugsgebruik, diefstal, spijbelen of politiecontact.
En misschien weet je gewoon niet meer hoe je hiermee om moet gaan.
Je hoeft niet te wachten tot je puber zelf inziet dat er iets moet veranderen. Ook als je kind niet wil praten of geen hulp wil, kun jij als ouder stappen zetten om de situatie te veranderen.
Wil je weten wat er in jouw situatie mogelijk is?
Vraag een gratis afstemsessie aan.
In dit gesprek bespreken we wat er bij jullie thuis speelt en waar je tegenaan loopt. Je kunt je verhaal kwijt en we kijken samen wat een volgende stap kan zijn.

