Marlijn Peeters, therapeut, over persoonlijke ontwikkeling en jezelf blijven tegenkomen.

Ook als therapeut blijf ik mezelf tegenkomen

Soms is een sessie niet alleen waardevol en helend voor mijn cliënt, maar ook voor mezelf.

Eigenlijk gebeurt dat best vaak.

Tijdens een sessie hoor ik een verhaal, zie ik een patroon of ontstaat er een inzicht dat iets bij mij raakt. Niet omdat mijn situatie hetzelfde is. Maar omdat ik iets herken.

En dan denk ik achteraf (niet in de sessie zelf, die is voor mijn cliënt): wacht eens even. Dit is nu al de zoveelste keer dat dit thema voorbij komt. Wat zegt dit eigenlijk over mij? Mag ik dit ook eens bij mezelf aankijken?

Wat betekent dit voor hoe ik me voel? Voor mijn leven? Voor mijn relaties? Voor mijn bedrijf?

Soms neem ik daar na een sessie bewust even de tijd voor. Om stil te staan. Te voelen wat er geraakt is. En om het een plekje te geven.

En nee, dat is niet altijd mooi, licht en liefdevol. Het is niet altijd een verhaal van eenhoorns en glitters.

Soms is het pijnlijk. Rauwe emoties. Verdriet. Confrontatie met dingen die je liever niet zou voelen.

Maar ook dat hoort bij het leven. Ook ik kom mezelf tegen. Ook ik heb patronen die aandacht vragen. Ook ik heb dingen aan te kijken.

Het verschil zit misschien niet in het feit of je geraakt wordt. Maar in wat je vervolgens met die gevoelens en inzichten doet.

Laat je ze je leven bepalen? Blijf je doen wat je altijd deed?

Of ben je bereid om erbij stil te staan, verantwoordelijkheid te nemen en te onderzoeken wat je anders wilt doen?

Want persoonlijke ontwikkeling stopt niet zodra je therapeut bent.

Iedere dag is juist een kans om weer iets aan te kijken.

Deel dit blogbericht

gerelateerde blogposts