Je vraagt of je puber de tafel wil dekken. Geen reactie. Je vraagt het nog een keer. Nog steeds niets. Je kijkt even of je kind misschien oortjes in heeft, maar nee. Je staat gewoon in dezelfde kamer. Toch lijkt het alsof je tegen een muur praat.
Voor je het weet, ben je geïrriteerd. Je vraagt het nog een keer, maar nu klinkt je stem anders. Je puber reageert boos of haalt zijn schouders op. En een paar minuten later heb je ruzie met je kind over iets wat begon met een heel gewone vraag.
Herkenbaar?
Veel ouders vragen zich af waarom hun puber niet meer luistert. Waarom je alles tien keer moet vragen en zelfs kleine dingen uitlopen op ruzie. Maar er speelt vaak meer dan alleen een puber die niet luistert.
Waarom luistert mijn puber niet?
Soms is de verklaring heel eenvoudig. Je puber zit te gamen, heeft muziek op of is zo bezig met zijn eigen wereld dat jouw vraag gewoon niet binnenkomt. Maar er zijn ook momenten waarop je kind je wel degelijk hoort en toch niet reageert.
Pubers zijn volop bezig met zelfstandigheid. Ze willen zelf bepalen wat ze doen, wanneer ze iets doen en hoe ze hun leven inrichten. En juist daar kan het gaan wringen. Want wat voor jou een heel gewone vraag is, kan voor je puber voelen als bemoeienis.
Jij vraagt of hij zijn huiswerk heeft gemaakt. –> Hij hoort dat je hem niet vertrouwt.
Jij vraagt hoe laat ze thuiskomt. –> Zij ervaart dat je haar vrijheid beperkt.
Jij wilt afspraken maken. –> Je puber heeft het gevoel dat je alles wilt bepalen.
Dat betekent niet dat je niets meer mag vragen of dat je kind zich nergens aan hoeft te houden. Maar het helpt wel om te begrijpen waarom een gewone vraag soms zoveel weerstand oproept.
Waarom je puber zich tegen jouw vragen kan verzetten
Een puber wil steeds meer zelf bepalen. Dat hoort bij het opgroeien. Maar voor jou als ouder is dat niet altijd gemakkelijk. Zeker niet als je je zorgen maakt over het gedrag van je kind. Je wilt weten waar hij is. Met wie hij omgaat. Of hij zijn afspraken nakomt. En of het allemaal wel goed gaat.
Vanuit die zorgen ga je misschien meer controleren, vaker vragen stellen of steeds opnieuw uitleggen waarom iets belangrijk is. Dat doe je niet om je kind dwars te zitten. Je probeert juist te voorkomen dat het misgaat.
Alleen kan je puber dat heel anders ervaren.
Wat jij bedoelt als betrokkenheid, kan bij je puber binnenkomen als controle. En hoe meer je kind het gevoel heeft dat je alles wilt bepalen, hoe sterker het zich daartegen kan verzetten.
Zo raken jullie steeds verder verstrikt in dezelfde discussie.
Wat kun je doen als je puber niet luistert?
Misschien denk je nu: mooi verhaal, maar ik wil gewoon dat mijn kind luistert.
Dat begrijp ik. Je wilt niet iedere dag strijd met je kind over de meest gewone dingen.
Toch begint verandering niet altijd bij het vinden van de juiste woorden. Het helpt ook om te kijken naar wat er tussen jullie gebeurt. Word je steeds bozer als je puber niet reageert? Ga je harder praten of blijf je dezelfde vraag herhalen?
Door dat patroon te herkennen, kun je onderzoeken hoe je anders kunt reageren. Zonder je grenzen los te laten of alles goed te vinden.
Ondertussen kan je praktisch ook dingen doen.
- Geef je puber even de tijd om te reageren voordat je dezelfde vraag opnieuw stelt.
- Kies een rustig moment om afspraken te bespreken.
- Probeer één duidelijke vraag tegelijk te stellen.
- Maak samen afspraken over wat je van elkaar verwacht.
Merk je dat je ondanks je goede bedoelingen steeds boos reageert op je puber? Lees dan ook mijn blog: Waarom lukt het me niet om rustig te blijven als mijn puber me raakt?
Je hoeft je puber niet te veranderen
Je kunt niet bepalen hoe je kind reageert. Je kunt wel kijken naar jouw eigen reactie en naar wat er tussen jullie gebeurt. Dat begint niet met de vraag: Waarom luistert mijn kind niet naar mij? Maar met: Wat gebeurt er eigenlijk met mij als mijn kind niet luistert?
Die vraag kan je meer opleveren dan de volgende poging om je puber te overtuigen.
Herken je dit thuis?
Misschien ben je moe van het steeds opnieuw vragen, uitleggen en discussiëren. Of maak je je zorgen omdat je merkt dat je steeds minder contact hebt met je puber. Je hoeft daar niet alleen mee te blijven zitten.
Ik ben Marlijn Peeters, criminoloog en therapeut voor ouders van pubers met probleemgedrag. In mijn werk help ik ouders om weer steviger te staan, zonder voortdurend achter hun kind aan te hoeven lopen.
Wil je onderzoeken wat er bij jou thuis speelt? Plan een gratis afstemsessie. Dan kijken we samen naar je situatie en of mijn manier van werken bij je past.


