Je puber luistert niet en er zijn veel manieren om hiermee om te gaan: praten, grenzen stellen, straffen. Als het erger wordt, zoek je hulp voor je kind. Alleen zorgt het er niet voor dat je kind wel gaat luisteren.
En als je kind voor de 100ste keer je grenzen over gaat, dan weet je dat je rustig wilt blijven. Dan weet je dat straffen waarschijnlijk niet werkt en dan weet je dat je juist verbinding moet houden en met elkaar moet blijven praten. Maar als het weer gebeurt, dan schiet je soms toch in boosheid. Daarna denk je: waarom lukt het me nou niet om anders te reageren?
En dat is niet gek. Want weten wat je moet doen, is iets anders dan het ook kunnen wanneer je zelf geraakt, bang of boos bent.
Mijn puber luistert niet: waar komt dat gedrag vandaan?
Wanneer een puber probleemgedrag laat zien, is het logisch dat we eerst naar de puber kijken. Wat is er aan de hand? Waarom is hij zo boos? Waarom luistert zij niet? Waar komt het gedrag vandaan? Wat heeft je kind nodig?
Daar kan goede hulp ontzettend waardevol zijn. Maar de vraag die we vaak vergeten te stellen, is wat er met jou als ouder gebeurt als je kind dit gedrag laat zien.
Waarom word ik zo boos op mijn kind?
In de bovenlaag voel je alleen irritatie en boosheid, maar daaronder zit misschien ook angst, machteloosheid, paniek, of de behoefte om de controle terug te krijgen. En die onderliggende laag kan ervoor zorgen dat je heftiger reageert dan je eigenlijk zou willen. Dat je boos wordt op je kind als je eigenlijk helemaal niet zo wilt reageren. En dat is logisch, want er gebeurt meer dan alleen een gedachte. Je lichaam reageert ook. Soms raakt het gedrag van je kind daarbij aan iets wat al veel langer in jou zit. Bijvoorbeeld een oude ervaring van afwijzing, niet gezien of niet gehoord worden. Daardoor kan een situatie met je puber soms veel groter voelen dan alleen die ene situatie van vandaag.
Mijn puber luistert niet: waarom rustig blijven zo moeilijk is
Mijn werk begint niet bij het veranderen van je kind. Ik behandel het probleemgedrag van je puber niet. Ik kijk naar jou als ouder. Niet omdat jij de oorzaak bent van het gedrag van je kind of omdat jij het moet oplossen. Maar omdat jij invloed hebt op hoe jij reageert, hoe jij grenzen stelt en hoe jij in contact blijft met je kind. Dat is een andere ingang dan wanneer je alleen naar het gedrag van je kind kijkt.
Ik werk als grondingstherapeut. Dat betekent dat ik niet alleen kijk naar wat je denkt, maar ook naar wat er in je lichaam gebeurt.
Gronding: niet alleen begrijpen, maar ook ervaren
Gronding gaat over aanwezig zijn in je lichaam. Over opnieuw leren herkennen wat er in jou gebeurt. Want misschien merk je pas achteraf dat je eigenlijk al ontzettend gespannen was. Of dat je al bang was voordat je boos werd. Of dat je behoefte aan controle eigenlijk voortkwam uit de angst om je kind kwijt te raken.
Je hoeft dus niet alleen te leren wat een goede reactie zou zijn. Je mag ook leren herkennen wat er in jou gebeurt vóórdat je reageert. Daar ontstaat de mogelijkheid om anders te reageren. Om niet automatisch vanuit angst, boosheid of controle te reageren, maar om opnieuw te kunnen kiezen hoe je wilt reageren.
Van patronen begrijpen naar patronen doorbreken
Ik stop niet bij inzicht en ‘weten’ wat je anders moet doen. Begrijpen waar je reactie vandaan komt is waardevol. Maar daarmee verandert de reactie niet automatisch.
Je kunt bijvoorbeeld heel goed begrijpen waarom je altijd de vrede wilt bewaren, maar wanneer je puber woedend tegenover je staat, kan dat oude patroon toch weer inschakelen. In een sessie onderzoeken we daarom niet alleen waar een patroon vandaan komt, maar we gaan dat patroon vooral aanpakken, zodat je er niet iedere keer opnieuw door getriggerd wordt.
Hulp bij een puber die niet luistert: wanneer is dat nodig?
Voor ouders van pubers die merken dat ze steeds opnieuw in dezelfde reacties terechtkomen. Je houdt van je kind. Je wilt er voor hem of haar zijn. Maar je merkt dat de zorgen, conflicten of het gedrag van je kind steeds meer met jou doen.
Misschien ben je voortdurend alert. Misschien probeer je steeds meer te controleren. Of misschien trek je je juist terug omdat je niet meer weet wat je moet doen. En ergens weet je: zo wil ik niet blijven reageren. Je hoeft daarbij niet eerst te wachten tot het gedrag van je kind echt problematisch wordt. Je kunt ook beginnen bij jezelf.
Wat maakt mijn aanpak anders dan reguliere therapie?
Om te beginnen werk ik met jou, niet met je kind. Jij bent de sleutel. Al is het maar omdat je kind het probleem waarschijnlijk niet ziet. Maar ook omdat jij invloed hebt op wat er in de relatie met je kind gebeurt.
Het doel is niet om je kind te controleren of te veranderen. Het doel is dat jij steviger, rustiger en meer verbonden kunt blijven, ook wanneer je kind gedrag laat zien dat jou raakt.
Wil je onderzoeken wat er bij jou gebeurt?
Je hoeft niet eerst te weten wat er precies aan de hand is. Soms begint het gewoon met onderzoeken waarom bepaalde situaties met je puber je zo diep raken. In een gratis afstemsessie kunnen we samen kijken wat er speelt en of mijn manier van werken bij jou past.
