Familiepatronen kunnen invloed hebben op hoe je vandaag reageert als ouder. Wat als je vroeger hebt geleerd dat je maar beter niet te veel ruimte kunt innemen?
Dat je niet te boos moet worden.
Of dat je vooral lief moet zijn.
En dat je beter kunt zwijgen als iets spannend wordt.
Je hebt daar misschien allang geen bewuste herinnering meer aan. Toch kan het invloed hebben op hoe je vandaag reageert.
Ook als ouder.
Want wat je hebt meegemaakt voordat je zelf ouder werd, laat je niet zomaar achter je wanneer je een kind krijgt. Je neemt ook mee wat je hebt geleerd over liefde.
Over veiligheid, grenzen, boosheid.
Over wat wel en niet mag.
En over jouw plek binnen een gezin.
Heel vaak helpen deze dingen je, maar soms zitten ze je juist in de weg.
Familiepatronen: wat heb je vroeger geleerd?
Als je opgroeit in een gezin waarin weinig ruimte is voor emoties, leer je misschien om je emoties klein te maken.
Als boosheid thuis gevaarlijk voelt, leer je misschien om conflicten te vermijden.
Wanneer je hebt geleerd dat je vooral waardering krijgt wanneer je lief, behulpzaam of succesvol bent, kan het lastig worden om later je eigen grenzen serieus te nemen.
Dat zijn geen bewuste keuzes.
Als kind pas je je aan aan wat je nodig hebt om je veilig te voelen en erbij te horen.
En veel van die manieren van reageren neem je later mee je eigen leven in.
Corrie ten Boomhuis Haarlem
Ik was vandaag in het Corrie ten Boom Huis in Haarlem. Een veilige haven in de Tweede Wereldoorlog waar verzetslieden en onderduikers welkom waren en zich verstopten. Achter een luikje in een kast zat een dubbele muur waar – nadat ze werden verraden – 6 mensen zich verstopten op misschien 2 vierkante meter. Doodstil zijn, want de nazi’s waren nog in huis omdat ze wisten dat er ergens mensen ondergedoken zaten die ze nog wilden pakken. 2 ½ dag staan ze daar, voordat ze door verzetslieden werden bevrijd.
Wat mij daar vooral bij raakte, was hoeveel je als mens kunt leren om jezelf klein en onzichtbaar te maken wanneer dat nodig is om veilig te blijven. Doodstil zijn. Niet bewegen. Niet gezien worden.
Op dat moment is dat exact wat je nodig hebt om te overleven. Maar wat ooit is geleerd om jezelf te beschermen, kan later nog steeds invloed hebben op hoe je reageert. En soms geef je zulke manieren van omgaan met spanning, zonder dat je het bewust wilt, ook weer mee aan je eigen kinderen.
Welke familiepatronen heb jij geleerd?
Ieder huisje heeft zijn kruisje en daarmee heeft iedereen zijn eigen thema’s die je tegenkomt in het leven. Misschien het gevoel dat jij er niet toe doet, of dat je voor iedereen moet zorgen. Misschien kan je geen ruzie maken en wil je de lieve vrede bewaken. Of je vindt het lastig om duidelijk te zijn wanneer iemand boos op je wordt.
Het zijn allemaal geen slechte eigenschappen. Ze zijn waardevol, maar niet wanneer jij daardoor niet jezelf kunt zijn of wanneer het gedrag van je kind steeds oude patronen in jou raakt.” Want wat doe je als je kind boos wordt? En kan je grenzen stellen zonder je schuldig te voelen? Kan je je kind de ruimte geven om zijn/haar eigen fouten te maken?
Je kind kan oude familiepatronen zichtbaar maken
Soms raakt het gedrag van je kind iets in jou wat veel ouder is dan die ene ruzie. Dat betekent niet dat je reactie “verkeerd” is. En het betekent al helemaal niet dat jij de oorzaak bent van het gedrag van je kind. Maar het kan wel interessant zijn om jezelf af te vragen:
Waarom raakt dit mij zo?
Wat gebeurt er in mij wanneer mijn kind boos wordt, zich afsluit of mij afwijst?
Oude patronen doorbreken: wat heb je nu nog nodig?
Een patroon hoeft niet weg omdat het “slecht” is. Het mag veranderen wanneer het je niet meer helpt. Want je hoeft niet meer altijd beschikbaar te zijn voor een ander. Altijd sterk zijn of conflicten voorkomen. Ooit waren dat helpende manieren, maar hoe lekker zou het zijn als je ze niet hoeft door te geven aan een volgende generatie en je er niet steeds over hoeft te botsen met je kind?
Wanneer je begint te herkennen wat er bij jou gebeurt, ontstaat er ruimte om anders te reageren. Niet door jezelf te veroordelen, maar door nieuwsgierig te worden.
Wat is van mij en wat heb ik ooit geleerd? En wat wil ik nu misschien anders doen?
Daar begint voor mij het interessante werk: onderzoeken wat er in jou gebeurt, begrijpen waar het vandaan komt en ruimte maken voor een andere reactie.
Welke patronen neem jij mee in de relatie met je kind?
Misschien herken je dit en raakt het iets dat je ergens al wel vermoedde. En dat is mooi, want het geeft je de mogelijkheid om met andere ogen te kijken naar de situatie.
De weg naar je kind begint tenslotte met de weg naar jezelf.
Wil je onderzoeken welke patronen jij misschien meeneemt in de relatie met je kind?
Je hoeft daar niet meteen een antwoord op te hebben. Soms begint het gewoon met er eens anders naar kijken.
In mijn werk help ik ouders om meer rust, veiligheid en ruimte in zichzelf te ervaren, zodat ze niet steeds vanuit oude patronen, angst of controle hoeven te reageren.
Wil je eens onderzoeken wat er bij jou speelt? Je kunt een gratis afstemsessie aanvragen.
