Wanneer ben jij goed genoeg?

“Wanneer is het goed genoeg?” vroeg ik tijdens een sessie.

Het bleef stil.

Voor me zat een prachtige vrouw. Zorgzaam. Slim.

Iemand op wie anderen bouwen. Naar wie mensen toekomen voor advies.

Van wie vaak wordt gezegd dat ze alles zo goed doet en haar leven zo goed op orde heeft.

Dat is de buitenkant. Het gouden randje noem ik het vaak, maar van binnen voelt het anders.

Van binnen is er altijd die stem die zegt dat het beter kan. Beter moet.

Dat complimenten vast overdreven zijn.

Dat als mensen zeggen dat ze het goed doet, ze het eigenlijk niet echt menen.

Ze zei:

“Er is altijd iets wat ik anders had kunnen doen. Wat beter kon.”

Na een werkdag herhaalt ze gesprekken in haar hoofd.

Na een etentje denkt ze na over wat ze anders had kunnen zeggen.

Zelfs op momenten die goed gingen, vindt ze wel iets om zichzelf op aan te spreken.

Ze legt een lat die niemand van haar vraagt. Een lat die ze voor anderen nooit zo hoog zou leggen. Maar voor zichzelf? Altijd.

En hoe hard ze ook werkt, hoe goed ze ook presteert, het voelt nooit écht goed genoeg.

In het traject gingen we niet werken aan nóg beter worden, want ze is al helemaal goed zoals ze is, ook al voelde ze dit zelf niet. We gingen onderzoeken waar die lat vandaan komt.

Wanneer is ze gaan geloven dat haar waarde afhangt van wat ze doet?

Wat heeft die bewijsdrang haar gebracht? Want ja, het heeft haar ook geholpen om te worden wie ze nu is. Maar nu kost het haar haar eigenwaarde en zelfvertrouwen en dat is het niet meer waard.

Wat we doen tijdens een traject

Tijdens het traject maakte ik haar bewust van de innerlijke criticus. Hoe en waar die haar lichaam overnam. Dat dit stemmetje niet de waarheid is

Waar coaching hier stopt, voel ik verder. Waar zit de oorsprong van dit stemmetje en mogen we dit opruimen? Want de stem is oud en zit vast in een onbewuste laag. Het spreekt niet de waarheid.

Met het loslaten van dit oude stemmetje komt er zelfvertrouwen en eigenwaarde vrij. Een wéten dat ze goed is zoals ze is en dat ze daar niet hard voor hoeft te werken.

Het is zo mooi om te zien wat dit in een paar sessies kan brengen

Hoe is het nu met haar?

Het is zo mooi om te zien wat dit in een paar sessies kan brengen, zonder dat het je een ander mens maakt of dat je een andere baan hoeft te zoeken.

Ze is nog steeds betrokken. Nog steeds ambitieus, maar het hoeft niet meer super perfect.

Een foutje maken betekent niet meer dat zij fout is.

En het belangrijkste: haar eigenwaarde hangt niet meer af van wat anderen van haar vinden.

Want de echte vraag was nooit wanneer het goed genoeg is. De echte vraag was wanneer zij zichzelf goed genoeg zou voelen.

En daar hebben we iets mogen verschuiven, waardoor ze kan gaan staan voor haar waarde.